ZNAJDŹ WETERYNARZA

sobota, 27 lutego 2021
Zobacz:
stomatologianews
InPar

Co oznacza obecność białych robaków w kale psa?

Białe robaki w kale psa oznaczają niestety, iż Twojego psa zaatakowały robaki jelitowe. To zła wiadomość. Dobra wiadomość jednak brzmi: istnieją sposoby zarówno na leczenie robaczycy, jak i skuteczne zabezpieczenie psa na przyszłość. Zapraszamy do zapoznania się z informacjami na temat endo- i ektopasożytów dokonujących inwazji na organizm psa.

 Zdjęcie ilustracyjne / Adobe Stock

Spis treści:

  • Rodzaje pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych
  • Objawy robaczycy u psa
  • Profilaktyka

Rodzaje pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych

Przyjmuje się, że prawie 85% psów pada choć raz w życiu ofiarą pasożytów. Robaki można podzielić na dwie grupy:

Ektopasożyty (pasożyty zewnętrzne)

  • pchły
  • kleszcze
  • wszy
  • wszoły
  • świerzbowce (uszny i drążący)
  • nużeńce
  • wszy

Pasożyty zewnętrzne wprawdzie nie stanowią zagrożenia dla życia psa, lecz z uwagi na sposób żerowania, powodują uciążliwy świąd. Ektopasożyty żywią się krwią lub naskórkiem zwierzęcia.

Pies drapie się kompulsywnie, próbując przynieść sobie ulgę i rozdrapuje do krwi swędzące miejsca. Powoduje to wtórne zakażenie grzybiczne i bakteryjne. Bardzo często nieleczone choroby pasożytnicze prowadzą do głębokich, trudnych do zaleczenia ran, co znacząco pogłębia zły stan zdrowia fizyczny i psychiczny psa.

Masywna inwazja pasożytów zewnętrznych prowadzi młode i słabsze zwierzęta do zaburzenia wzrostu i ułatwia zapadanie na inne choroby.

Niektóre pasożyty zewnętrzne mogą stanowić dodatkowe zagrożenia dla psa, jeśli same padły już ofiarą innego pasożyta. Kleszcze, pchły, wszy i wszoły mogą być wektorem groźnych dla zdrowia i życia chorób wewnętrznych.

Komary również mogą stanowić poważne niebezpieczeństwo dla zwierząt. Jeśli samica komara jest zainfekowana larwalną formą nicienia sercowego, może tym samym stać się aktywnym czynnikiem w procesie rozprzestrzeniania choroby.

Endopasożyty (pasożyty wewnętrzne)

  • tasiemce (psi, bąblowcowy)
  • nicienie (tęgoryjec, glista, włosogłówka)
  • wiciowce (lamblia)

Pasożyty wewnętrzne najczęściej w pierwszej kolejności opanowują układ pokarmowy zwierzęcia. W kolejny etapie pasożyty wraz z krwią migrują do różnych narządów psa: płuc, mózgu, jelit, wątroby, serca.

Pasożyty wewnętrzne żywią się krwią żywiciela lub żerują na substancjach odżywczych z pożywienia przyjmowanego przez zwierzę.

Wprawdzie w interesie pasożytów nie leży doprowadzenie żywiciela do śmierci, gdyż zagroziłoby to egzystencji samego pasożyta, lecz zmasowana obecność robaków może doprowadzić zwierzę do skrajnego wycieńczenia, zatrucia produktami metabolizmu i w efekcie do zgonu.

Inwazja endopasożytów może przez długi czas nie manifestować się żadnymi widocznymi objawami (czasem przez całe życie), lecz, gdy robaki zaatakują bardzo młode i słabe zwierzę o obniżonej odporności, mogą doprowadzić do poważnych dysfunkcji narządów wewnętrznych.

Organizm zwierzęcia, który zmaga się z atakiem pasożytów, bardzo łatwo ulega innym infekcjom.

Młode osobniki nie rozwijają się prawidłowo i nie rosną w normalnym tempie.

Objawy robaczycy u psów

  • zauważalna gołym okiem obecność robaków w kale psa, na jego sierści, w okolicach odbytu oraz na posłaniu
  • saneczkowanie, czyli sunięcie zadem po powierzchni ziemi
  • wymioty, zaparcie i biegunki
  • krew w kale
  • spadek apetytu, anemia, chudnięcie
  • niepokój, rozdrażnieniem, apatia
  • pogorszenie stanu sierści

Profilaktyka robaczycy u psa

Kierując się jedną z najstarszych zasad, iż lepiej jest zapobiegać niż leczyć, sugerujemy podawać zwierzętom domowym preparaty zwalczające robaki jelitowe oraz pasożyty zewnętrzne zgodnie z harmonogramem odrobaczania opracowanym w porozumieniu z lekarzem weterynarii.

Przejdź do następnej strony

Nasi klienci